फुगड्या – उखाणे – फेर – कोंबडा

फुगड्या – उखाणे – फेर – कोंबडा

महाराष्ट्रात मुली व स्त्रिया यांच्यात लोकप्रिय असलेला खेळ म्हणजे फुगडी. दोन ते जास्तीत जास्त आठ मुली किवा स्त्रिया एकत्र येवुन फुगड्या म्हण्तात, किंवा उखाणे घेतात किंवा पिंगा घालतात. किंवा पक पक असा आवाज पण काढतात याला पकवा असे म्हणतात्. मुली, स्त्रिया मंगळागौर, गौरी- गणपतीवेळी फुगड्या – उखाणे उत्साहाने खेळतात.

प्रिय मित्र – मैत्रिणी

प्रिय मित्र – मैत्रिणी

प्रिय मित्र – मैत्रिणी रडवणं असतं अगदी सोपं बघा जरा कुणाला हसऊन टाके घालायला वेळ लागतो सहज टाकता येतं उसऊन निर्धार पाळायला निश्चय हवा कारण नाही लागत मोडायला क्षणार्धातच रेघ मारता येते वेळ लागतो ती नीट खोडायला नाकारणं एक पळवाट असते

आपा आणि यस्टी महामंडळ

आपा आणि यस्टी महामंडळ

आपा आणि यस्टी महामंडळ… वस्तीची गाडी आज टायमावर इल्ली आपांची छत्री सरसावली शाळेच्या स्टोपाक मास्तरानीच बेल वाजय्ल्यांनी यस्टीकडे बघान आपा मातर पुटपुटले दर्वाजाचो आवाजानाच गाडी चल्ली आपा मास्तरांच्या बाजूकच बसले पिशेतली चिल्लर सरसावत हाल्फबाजार म्हणाले. तेंचा त्वांड आणि एफम मणजे

मराठी उखाणे

मराठी उखाणे

उखाण्यातून पतीचे नाव घ्यायचे ती कला सर्वांनाच जमते असे नाही. दोन तीन ओळींपासून ते लांबलचक असा उखाणा घेतला जातो. या उखाण्यांमधून चालीरिती, माहेरची, सासरची नाती, सण नवर्‍याचे वर्णन याबरोबर त्यात इतिहास, भूगोलाचाही यमक जुळवत समावेश केला जातो.   मराठी उखाणे

झेपात तितक्या

झेपात तितक्या

झेपात तितक्या तुका बघलय थयसून जीव खेच्यातच रमाना तुझ्या डोळ्यात टक लावचा माझ्यात इतक्या धाडस नाय तिया माझाच व्हवचा मन सारख्या कोकालता दोपार तिपार जयथय तुझ्याच पाठ्सून भटकता पण त्या दिवशी तिया माका त्वांड बघ म्हणान हिनयलय थयसून तुझ्या तोंडार

पण लायनच खय जुळनाशी झाली

पण लायनच खय जुळनाशी झाली

पण लायनच खय जुळनाशी झाली हयसून गेलय थयसून गेलय पण कोणाचाच कोण दिसना हेचा बघितलय आन् तेचा बघितलय पण कोणाचाच काय पटना भोवर्‍यासारखो गरगरलंय पण भूरळ काय ती पडना खिसो पक्को रितो झालो पण फिरना काय सूटना लग्ना कितकिव काय होयनत

देव

देव

देव माणसांच्या खु-याड्यात देव नवा ठाकला आहे मनामनात आरती त्याची पैसा त्याचं नाव आहे ||धॄ|| पैशाशिवाय काही चालत नाही… नेहमीच  ऐकावं लागतं पैशासाठी कधी स्वतःलाही भर बाजारात विकावं लागतं आज माणसांच्या बाजारात देवालाही भाव आहे|| आज नाती-गोती सगळीच क्षणासाठीच असतात

आई

आई

आई कळत-नकळतच्या चुकांसाठी कधी आईनं मला मारायचं मग तिनच शिवलेल्या वाकलीखाली हळूच येऊन रडायचं धुसमुस-धुसमुस वाकळीखाली फक्त मी एकटा भोवताली घट्ट काळोख आतून चेहरा तापलेला तिच्या चेहर्‍यावरचा राग आठवत माझाही गाल फुगायचा डोळ्यांसमोर डोळे दरडविताना डोळा उगीच भरायचा कधी हुंदका